به گزارش خبرنگار مهر، مهدی اقراریان، در جلسه شورا با تأکید بر ضرورت شنیده شدن صدای شهروندان و منتقدان مدیریت شهری گفت: محدود کردن امکان طرح و پیگیری انتقاد، نه‌تنها مسئله‌ای را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند موجب ناامیدی، کاهش مشارکت و فرسایش سرمایه اجتماعی شود.
وی با بیان اینکه اعتماد عمومی و همبستگی اجتماعی از سرمایه‌های اساسی هر جامعه هستند، اظهار کرد: این سرمایه‌ها زمانی تقویت می‌شوند که مردم احساس کنند در سرنوشت جامعه نقش دارند، صدایشان شنیده می‌شود و نهادهای مسئول در برابر مطالبات و دغدغه‌های آنان پاسخگو هستند.
اقراریان با تأکید بر اینکه معیار موفقیت مدیریت شهری نباید صرفاً تعداد پروژه‌ها، حجم بودجه و قراردادهای منعقدشده باشد، افزود: پروژه شهری زمانی ارزشمند است که مسئله‌ای واقعی از زندگی مردم را حل کند و موجب بهبود کیفیت زندگی شهروندان شود؛ چراکه روح شهر، شهروندان آن هستند، نه بزرگراه‌ها و پروژه‌های عمرانی.
رئیس کمیته حقوقی شورا با اشاره به تفاوت میان بی‌تفاوتی و ناامیدی از اثرگذاری گفت: ممکن است شهروندی همچنان نسبت به آینده شهر دغدغه داشته باشد، اما به این نتیجه رسیده باشد که طرح دیدگاه‌ها و مطالباتش تأثیری بر تصمیمات مدیریت شهری ندارد. این وضعیت نشانه تضعیف احساس اثرگذاری و فاصله گرفتن شهروندان از فرآیند تصمیم‌گیری است.
اقراریان با تأکید بر ضرورت شنیدن صدای کارکنان و کارشناسان شهرداری نیز تصریح کرد: کارمند شهرداری پیش از آنکه کارمند یک سازمان باشد، شهروند این شهر است و باید بتواند دغدغه‌ها و دیدگاه‌های کارشناسی خود را از مسیرهای قانونی و مسئولانه مطرح کند. شنیدن صدای کارکنان تهدیدی برای سازمان نیست، بلکه فرصتی برای شناسایی خطاها و اصلاح فرآیندهای مدیریتی است.
وی با اشاره به مسئولیت نمایندگی اعضای شورای شهر خاطرنشان کرد: نماینده شورا تنها مسئول بازتاب صدای کسانی نیست که با او موافق‌اند؛ بلکه در برابر همه شهروندان، اعم از موافقان و مخالفان و حتی کسانی که در انتخابات رأی نداده‌اند، مسئولیت نمایندگی دارد.
اقراریان افزود: اگر شهروندی احساس کند صدایش شنیده نمی‌شود و نماینده او نیز برای بازتاب دادن این صدا با محدودیت مواجه است، باید پرسید چه مسیری برای بیان انتقاد و پیگیری مطالبات او باقی می‌ماند؟
رئیس کمیته حقوقی شورا با انتقاد از آنچه حکمرانی نمایشی خواند، گفت: انتشار گزارش‌های متعدد و برجسته‌سازی دستاوردهای ظاهری، جایگزین حل مسائل واقعی مردم و پاسخگویی به مطالبات آنان نمی‌شود. باید پرسید آیا زندگی مردم بهتر شده، انتقادهای آنان شنیده شده و امکان بیان مشکلات برای کارکنان و کارشناسان شهرداری وجود دارد؟
وی تأکید کرد: حکمرانی پاسخگو از انتقاد نمی‌هراسد، بلکه آن را فرصتی برای شناخت مسائل و اصلاح عملکرد می‌داند. راه‌حل مشکلات نیز شنیدن، پاسخگویی، پذیرش نظارت و فراهم کردن امکان واقعی برای اصلاح تصمیم‌هاست.
اقراریان با اشاره به تجربه دوره ششم شورای اسلامی شهر تهران اظهار کرد: بخشی از شهروندان و منتقدان مدیریت شهری احساس می‌کنند امکان طرح مؤثر دیدگاه‌های انتقادی و پیگیری مطالباتشان به اندازه کافی فراهم نیست. تلاش من در جایگاه نماینده مردم، بازتاب دادن دغدغه کسانی بوده که احساس می‌کنند صدایشان کمتر شنیده می‌شود.
وی با تأکید بر اینکه پرسش از عملکرد شهردار، نقد تصمیم‌های مدیریت شهری، مطالبه توضیح درباره هزینه‌کرد منابع عمومی و پیگیری اعتراضات شهروندان از مسئولیت‌های قانونی و نظارتی شوراست، گفت: شورای شهر نباید صرفاً بازتاب‌دهنده موافقان مدیریت شهری باشد، بلکه باید جایگاهی برای شنیدن دیدگاه‌های متفاوت و بررسی انتقادها باشد.
رئیس کمیته حقوقی شورا در پایان خاطرنشان کرد: همبستگی اجتماعی با یکسان کردن صداها و حذف دیدگاه‌های متفاوت به وجود نمی‌آید. شهر موافقان شهرداری باشد
نظر شما