به گزارش خبرنگار مهر، ثریا آقایی بدون تردید یکی از چهرههای شناختهشده بدمینتون ایران است. ورزشکاری که با حضور در بازیهای المپیک توکیو نام خود را بهعنوان نخستین بانوی بدمینتونباز ایران در تاریخ این رقابتها ثبت کرد و به یکی از نمادهای پیشرفت این رشته در بخش زنان تبدیل شد. با این حال عبور از دوران قهرمانی و ورود به عرصه مربیگری آزمونی متفاوت برای او بوده آزمونی که نتایج دو رویداد مهم اخیر پرسشهایی درباره میزان موفقیتش در این مسیر مطرح کرده است.
فدراسیون بدمینتون در دو رویداد مهم بازیهای آسیایی جوانان بحرین و المپیک جوانان داکار فرصت حضور در کادر فنی و همراهی ملیپوشان را به آقایی سپرد اما حاصل این اعتماد دستاوردی در زمینه صعود نمایندگان ایران به مراحل بالاتر نبود. در بازیهای جوانان آسیایی بحرین زهرا رباطی برابر حریف چینی شکست خورد و نتوانست به مسیر خود در رقابتها ادامه دهد. در المپیک جوانان داکار نیز هیچیک از دو نماینده ایران موفق به عبور از مرحله گروهی نشدند.
البته بررسی دقیق عملکرد ملیپوشان نشان میدهد که نمیتوان تمام بار این نتایج را بر دوش مربی گذاشت. امیرعلی احمدلو در داکار دو پیروزی مقابل نمایندگان غنا و موریس به دست آورد ولی در دیدار تعیینکننده برابر ریتیک راسامستی از آمریکا در دو گیم نزدیک و با امتیازهای مشابه ۲۱ بر ۱۹ شکست خورد و از صعود بازماند. زهرا رباطی نیز پس از دو شکست مقابل نمایندگان ویتنام و تایلند در آخرین مسابقه خود حلیمی از الجزایر را شکست داد اما این پیروزی برای جبران نتایج قبلی و صعود به مرحله بعد کافی نبود.

این نتایج از یک سو نشان میدهد نمایندگان ایران در برخی مسابقات توانایی رقابت و کسب پیروزی را داشتهاند و از سوی دیگر ضعف در عبور از دیدارهای سرنوشتساز و رسیدن به مراحل بالاتر را برجسته میکند. در چنین شرایطی ارزیابی عملکرد مربی باید فراتر از نتیجه نهایی باشد و مسائلی مانند آمادهسازی فنی و ذهنی بازیکنان، برنامهریزی برای مواجهه با حریفان قدرتمند و مدیریت مسابقات حساس را نیز در بر بگیرد.
نکته مهم این است که اعتبار ورزشی آقایی و تجربه حضور در المپیک سرمایهای ارزشمند برای بدمینتون ایران محسوب میشود اما موفقیت در دوران قهرمانی بهتنهایی تضمینکننده موفقیت در مربیگری نیست. این جایگاه به دانش فنی، تجربه عملی، توانایی پرورش بازیکنان و البته نتایج قابل ارزیابی نیاز دارد. بنابراین انتظار میرود فرصتهایی که در اختیار او قرار گرفته بهتدریج به خروجی مشخصی در عملکرد ملیپوشان منجر شود.
اکنون آقایی قرار است تیم نوجوانان را همراهی کند و در سایر مسابقات بینالمللی نیز در کادر فنی تیم جوانان حضور داشته باشد. این مسئولیتها فرصتی تازه برای اوست تا تواناییهای خود را در عرصه مربیگری نشان دهد. در عین حال فدراسیون بدمینتون نیز باید روشن کند که انتخاب مربیان برای رویدادهای مهم بر چه اساسی انجام میشود و عملکرد آنها با چه شاخصهایی مورد ارزیابی قرار میگیرد.
ثریا آقایی پیشتر در زمین مسابقه تاریخساز شده است اما حالا برای تثبیت جایگاه خود در عرصه مربیگری به چیزی فراتر از افتخارات دوران ورزشکاری نیاز دارد. فرصتهای تازه میتوانند نقطه شروع این مسیر باشند ولی آنچه در نهایت درباره موفقیت او قضاوت خواهد کرد کیفیت عملکرد و نتایجی است که در آینده به دست میآورد.


نظر شما