به گزارش خبرنگار مهر، اسدالله تیموری شامگاه شنبه در نشست مرکز ترویج و توسعه تکنولوژی هراز در محمودآباد، با اشاره به ضرورت اصلاح شیوه‌های تولید برنج اظهار کرد: کمبود بذر گواهی‌شده یکی از چالش‌های جدی شالیکاری استان است و کشاورزان پیشرو می‌توانند در توسعه تولید و تأمین این نوع بذر نقش مؤثری داشته باشند.
وی با بیان اینکه مزارع الگویی ظرفیت مشارکت در تولید بذر گواهی‌شده را دارند، افزود: بررسی‌ها نشان می‌دهد استفاده از بذر گواهی‌شده می‌تواند عملکرد تولید برنج را تا ۳۰ درصد افزایش دهد.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی مازندران با اشاره به افزایش هزینه تأمین نهاده‌ها و خدمات کشاورزی از جمله شخم، برداشت و تبدیل شالی به برنج، بر ضرورت حرکت به سمت روش‌های نوین زراعت تأکید کرد و گفت: توسعه کشاورزی حفاظتی و روش‌هایی مانند کشت بدون شخم یا نوتیلیج، نیازمند ترویج دانش فنی و تغییر رویکرد در مدیریت مزارع است.
تیموری مصرف بی‌رویه کودهای شیمیایی را از عوامل کاهش بهره‌وری دانست و تصریح کرد: افزایش هزینه نهاده‌ها باید به فرصتی برای اصلاح الگوی تغذیه گیاه تبدیل شود. کشاورزان با انجام آزمایش خاک و استفاده از توصیه‌های فنی می‌توانند ضمن کاهش مصرف کود، هزینه‌های تولید و پیامدهای زیست‌محیطی را نیز کنترل کنند.
استقبال محدود از ارقام پرمحصول برنج
وی پایین بودن سطح زیر کشت ارقام پرمحصول را یکی دیگر از چالش‌های اقتصادی شالیکاری مازندران عنوان کرد و گفت: از مجموع حدود ۲۳۰ هزار هکتار شالیزار استان، کمتر از ۲۸ درصد به کشت ارقام پرمحصول اختصاص دارد؛ این در حالی است که حدود ۳۰ رقم پرمحصول در مازندران شناسایی و معرفی شده که ۶ رقم آن از نظر کیفیت با طارم سنتی برابری می‌کند.
تیموری با اشاره به افزایش حدود ۳۰ درصدی عملکرد در کشت برخی ارقام پرمحصول افزود: یکی از مشکلات بازار برنج، عرضه انواع مختلف این محصول در قالب یک عنوان تجاری است؛ موضوعی که ضرورت نظارت دقیق‌تر بر بازار و صیانت از اعتبار و برند برنج مازندران را نشان می‌دهد.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی مازندران همچنین با اشاره به عملکرد مطلوب شالیکاران در سال زراعی گذشته اظهار کرد: اجرای بیش از ۱۰۰ هزار هکتار کشت دوم به روش نشای مجدد و رتون، موجب افزایش حدود ۲۰۰ هزار تنی تولید برنج سفید استان شد.
ریزش ۱۵ درصدی شالی در برداشت با کمباین‌های غیراستاندارد
وی فرسودگی و ضعف فنی کمباین‌های برداشت برنج را از دیگر عوامل تحمیل خسارت به شالیکاران دانست و گفت: بر اساس استانداردهای موجود، میزان ریزش محصول هنگام برداشت با کمباین باید حدود سه درصد باشد، اما این رقم در مازندران به حدود ۱۵ درصد می‌رسد.
تیموری تعطیلی معاینه فنی کمباین‌ها در سال زراعی گذشته را یکی از دلایل افزایش ضایعات برداشت عنوان کرد و افزود: با توجه به تعداد بالای کمباین‌های فعال در استان، امسال معاینه فنی این ماشین‌آلات با نظارت جدی دنبال می‌شود تا میزان ریزش شالی کاهش یابد.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی مازندران در بخش دیگری از سخنان خود نسبت به برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی و گسترش شوری آب در دشت‌های شرق استان هشدار داد و گفت: استفاده حداکثری از آب‌های سطحی و کاهش وابستگی به چاه‌ها باید در اولویت برنامه‌های مدیریت منابع آب کشاورزی قرار گیرد.
وی با اشاره به وجود ۹ سد و ظرفیت آب‌بندان‌های استان برای مهار و ذخیره آب‌های سطحی اظهار کرد: توسعه شبکه‌های آبیاری و انتقال آب به اراضی کشاورزی پایین‌دست سدها از ضرورت‌های تحقق کشاورزی پایدار در مازندران است.
تیموری با اشاره به نیاز استان به اجرای شبکه‌های آبیاری اصلی و فرعی افزود: بر اساس برنامه‌های پیش‌بینی‌شده، توسعه کانال‌های آبیاری در سطوح مختلف باید دنبال شود، اما حذف ردیف اعتباری مربوط به توسعه شبکه‌های آبیاری سدهای مازندران از بودجه ملی، اجرای این طرح‌ها را با محدودیت مواجه کرده است.
وی حفظ و احیای آب‌بندان‌ها را از راهکارهای مهم مدیریت منابع آب دانست و گفت: تأمین مطمئن آب برای زمین‌های کشاورزی، یکی از پیش‌شرط‌های پایداری تولید است و باید از ظرفیت این سازه‌های بومی به شکل مؤثرتری استفاده شود.
برنامه افزایش ظرفیت ذخیره آب آب‌بندان‌های مازندران
رئیس سازمان جهاد کشاورزی مازندران با اشاره به وجود ۹۱۰ آب‌بندان فعال در استان اظهار کرد: به دلیل محدودیت منابع مالی برای لایروبی، بازسازی و ترمیم این سازه‌ها، طرح تهاتر خاک آب‌بندان‌ها برای تأمین هزینه عملیات احیا در دستور کار قرار گرفته است.
وی توضیح داد: بر اساس دستورالعمل موجود، ۲۰ درصد درآمد حاصل از فروش خاک آب‌بندان به توسعه روستای محل اجرای طرح اختصاص می‌یابد و باقی‌مانده آن برای لایروبی، ترمیم و دیواره‌سازی هزینه می‌شود.
تیموری در پایان با اشاره به برنامه افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی آب در آب‌بندان‌های استان خاطرنشان کرد: هدف‌گذاری انجام‌شده، افزایش ظرفیت ذخیره آب از حدود ۳۵۰ میلیون مترمکعب به حدود یک میلیارد مترمکعب طی سه سال آینده است؛ اقدامی که در صورت تأمین منابع و اجرای برنامه‌های احیا، می‌تواند نقش مهمی در تأمین آب مورد نیاز بخش کشاورزی مازندران داشته باشد.
نظر شما